ของที่อยู่ในโลกนี้จะเป็นของคุ่เสมอ
สิ่งมีชีวิต...คู่สิ่งไม่มีชีวิต
นก..คู่กับ ฟ้า
ปลา...คุ่กับ น้ำ
ใจ...คู่กับ กาย
สลัดใจออกจากกาย ด้วย การปล่อยวาง(ออกจากการจองจำ)
ใจก็จะเป็นอิสระ..ว่างเปล่า(ไร้การจองจำ)
เฉกเช่นเราจะข้ามฟากต้องอาศัยแพ เมื่อข้ามพ้น ถึงฝั่งแล้ว
เราต้องสละ..แพ(อุปกรณ์)ที่ใช้ให้เป็นของโลกอย่างเดิม
...วางจากตัวตน...(อุปทาน ขันธ์5)
........นาทีทองของชีวิต....

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น